Home

Hypofysaire dwerggroei: een groter probleem dan gedacht !

Gegevens

Hits: 205

Hypofysaire dwerggroei: een groter probleem dan gedacht !

 

Maar liefst 15-20% van de geteste honden blijkt drager te zijn van deze afwijking, die voorkomt bij de Duitse herdershond (DH), de Witte Herdershond(WH), de Saarlooswolfhond (SWH), de Tsjechoslowaakse Wolfhond (TsW), en de Karelische Berenhond (KB).

 

Dwerggroei is een enkelvoudig recessief overerfbare aandoening.
Dat betekent dat wanneer beide ouders drager zijn, 25% van het nest dwerg is, 50% is drager, en 25% vrij.
Kruist men een drager met een niet-drager, dan is 50% van het nest opnieuw drager.
Zo is het dus mogelijk om ongemerkt generaties lang steeds weer 50% dragers te fokken !
Aan te nemen is dat 1% van de pups dwerg is. Dat zijn in Nederland alleen al zo`n 40 Duitse Herder dwergpups per jaar!
Ze worden echter maar zelden gezien omdat ca 90% al overlijdt tijdens of kort na de geboorte, en pups die sterk achterblijven bij nestgenoten worden nogal eens afgemaakt.

Daarom is het in de praktijk heel lastig om fokkers, rasverenigingen, Raad van Beheer en dierenbescherming te overtuigen van de noodzaak om fokdieren te testen op Hypofysaire Dwerggroei.
In Nederland wordt getest bij de AVLS (SWH) en de NVTW (TsW).
Overige verenigingen willen (nog) niet met ons in gesprek omdat zij de afwijking niet zien als een wezenlijk probleem, of zelfs beweren dat het binnen hun populatie helemaal niet voorkomt.

 

Wat betekent dwerggroei voor de hond?
Hoewel op sommige sites wordt beweerd dat dwerghonden met een schildkliertabletje verder gezond door het leven gaan en een normale leeftijd bereiken, is de praktijk helaas anders.
Als pup zijn de dieren vaak nog levendig en vrolijk, maar later zorgen met name de slecht werkende schildklier en verminderde nierfunctie ervoor dat de hond zich slechter gaat voelen.
Toenemende cystevorming in de hypofyse kan de nog aanwezige hormoonafgifte verder verminderen.
De puppyvacht blijft lang aanwezig, soms meer dan 1 jaar, maar na het uitvallen daarvan wordt de hond kaal en krijgt last van ontstekingen en jeuk.
De meeste dwerghonden worden niet ouder dan 4 jaar.

 

Meest voorkomende afwijkingen bij dwerghonden: Verminderde groei, ontwikkelingsstoornis vd nekwervels, vertraagde sluiting groeischijven, gebitsproblemen, spieratrofie, cryptorchidie, gestoorde vruchtbaarheidscyclus, traag werkende schildklier (sec.hypothyreoïdie), mentale achterstand, chronisch nier en/of leverfalen, volledige kaalheid, gevoeligheid voor bacteriële huidinfecties, jeuk,  jeukende oren, afwijkende bloedvaten, stofwisselingsproblemen.
De Faculteit diergeneeskunde te Utrecht doet al zo`n 20 jaar onderzoek naar de afwijking en ontdekt nog steeds nieuwe aandoeningen die door deze genetische afwijking worden veroorzaakt.
Kort geleden werden bij meerdere dwerghonden neurologische problemen gezien.
Na het maken van MRI/CT/Röntgen van hoofd en nek werd duidelijk dat Hypofysaire dwerggroei soms ook effect heeft op de ontwikkeling van de nekwervels.
Een zeer instabiele bovenste nekwervel zorgt voor ingeklemd ruggenmerg en veroorzaakt in ernstiger gevallen ook druk op de kleine hersenen.
Faith, een TsW- pup van slechts 8 maanden oud werd daarom geeuthanaseerd.

 

Mogelijke Symptomen: kop `in de nek leggen`, voorpoten overdreven optillen, niet rechtuit kunnen lopen, vallen, moeilijk overeind kunnen komen, voorpoten kruisen, onvoldoende herstellen bij klinische test (door neuroloog), atactische reacties, onhandig gedrag.
Heeft u een dwerghond die een of meer van bovenstaande symptomen heeft, wilt u dat aub bij ons melden.
Naam/afstamming is voor ons niet belangrijk en wordt zeker niet openbaar gemaakt.
ADVIES: uit voorzorg kunt u een dwerg beter een tuigje geven dan een halsband.
Niet te wild laten spelen en proberen plotselinge heftige bewegingen in de nek (zoals een koprol) te voorkomen.
De hond zou dan ineens verlamd kunnen raken.

St. Saartje behandelt ism de faculteit diergeneeskunde dwerghonden met GH(groeihormoon) en theroxine.
GH zorgt voor een betere ontwikkeling van lever, nieren en huid, en de hond behoudt zijn vacht.
Theroxine is noodzakelijk vanwege de slecht werkende schildklier.
Hoewel ook behandelde honden vaak niet oud worden, verhoogt deze behandeling de kwaliteit van leven aanzienlijk.
Moet je een hond met zo`n ernstige afwijking überhaupt in leven houden?
JA, want als dwerghonden niet worden getoond in de media weet niemand van hun bestaan en kunnen fokkers en RV gewoon doorgaan met te doen alsof de afwijking geen bedreiging vormt voor hun ras.
Uiteraard houden we alleen honden in leven die kwaliteit van leven hebben en dat ook laten zien door vrolijk en actief gedrag.

 

Wat kunt u doen?
Wilt u fokken met een hond die tot bovengenoemde rassen behoort, laat uw dier dan testen!
Daarmee voorkomt u veel ellende voor de dieren en een financiële strop voor uzelf als fokker.

 

Wijze van onderzoek/test:
Voor de genetische test is 4 ml. bloed nodig dat moet worden opgevangen in een bloedbuis met EDTA als anti-stollingsmiddel.
Dit bloedmonster moet per post worden opgestuurd ter attentie van:
Dr. H.S. Kooistra
Departement Geneeskunde van Gezelschapsdieren
Yalelaan 108
3584 CM Utrecht

Naast het bloedmonster moet een kopie van de stamboom worden opgestuurd en zal de dierenarts zich garant moeten stellen voor de identificatie van de hond.
De kosten van de (nogal arbeidintensieve) test bedragen Euro 100 (exclusief BTW).
Als er geen sprake is van dragerschap ontvangt u een certificaat waarop staat dat uw hond vrij is van deze erfelijke afwijking.
Uiteraard geeft een dergelijk certificaat een meerwaarde aan uw hond.
De uitslag wordt alleen aan de eigenaar bekend gemaakt.

 

Wilt u niet fokken, maar ons wel steunen, dan is alle hulp welkom.
Bekend maken van de afwijking, (helpen bij het zoeken naar) financiële steun, of eventueel een dwerghond in uw gezin opvangen.

http://www.stoethoeve.nl

 

 

Copyright ©Stoethoeve 2012

Geplaatst met toestemming van : Tanja Stoetman Stichting Saartje

 

• < Vorige
• Volgende >